298.சிகர மருந்த

“

298

மாயாபுரி

                                            (ஹரித்துவாரம் எனப்படும்)

              தனன தனந்த தானன        தனதான

சிகர மருந்த வாழ்வது                  சிவஞானம்

     சிதறி யலைந்து போவது       செயலாசை

மகர நெருங்க வீழ்வது                   மகமாய

     மருவி நினைந்தி டாவருள்       புரிவாயே

அகர நெருங்கி னாமய                  முறவாகி

     அவச மொடுங்கை யாறொடு முனமேகிக்

ககன மிசைந்த சூரியர்                 புகமாயை

     கருணை பொழிந்து மேவிய   பெருமாளே

பதம் பிரித்தல்

சிகரம் அருந்த வாழ்வது சிவ ஞானம்

சிதறி அலைந்து போவது செயல் ஆசை

சிகரம் - (சிவாய நம என்னும் பஞ்சாக்ஷரத்தில் உள்ள) சி என்னும் மதுவை அருந்த - குடிப்பதால் (உச்சரிப்பதனால) வாழ்வது -

உண்டாவது சிவ ஞானம் - சிவ ஞானமாகும்

சிதறி அலைந்து போவது - (அத்தகைய உச்சரிப்பால்) சிதறுண்டு அழிந்து போவன செயல் - (மனம், வாக்கு, காயம் இவைகளின்) செயலும் ஆசை - ஆசைகளும் ஆகும்

மகர நெருங்க வீழ்வது மக மாய(ம்)

மருவி நினைந்திடா அருள் புரிவாயே

மகர நெருங்க - (இறுதியில் உள்ள) ம என்னும் எழுத்து நெருங்குவதால் வீழ்வது - தொலைந்து போவது மக மாயம் - பெரிய மாயையாகும் மருவி - (உன்னைத்) தியானித்து நினைந்திடா - நினைப்பு, மறப்பு அற்ற நிலையை அருள் புரிவாயே - அருள் புரிவாயாக

அகர(ம்) நெருங்கின் ஆமயம் உறவாகி

அவசமொடும் கையாறொடும் முனம் ஏகி

அகர(ம்) நெருங்கின் - (மகேந்திரபுரியின்) வீதிகளில் நெருங்கி வந்தால் ஆமயம் உறவாகி - நோய்க்கு (வருத்தத்துக்கு) இடம் பெற்று அவசமொடும் - மயக்கத்துடனும் கையாறொடும் - தன் செயல் அற்றும்

முனம் - சூரனுடைய ஆட்சிக் காலத்தில் ஏகி - சென்று

ககனம் இசைந்த சூரியர் புக மாயை

கருணை பொழிந்து மேவிய பெருமாளே

ககனம் இசைந்த - விண்ணில் பொருந்தியிருந்த சூரியர் - பன்னிரு ஆதித்தர்களும் புக - உன்னிடத்தில் சரண் புக மாயை - மாயா புரியில் வீற்றிருக்கும் (பெருமாளே) கருணை பொழிந்து மேவிய பெருமாளே - (அவர்களுக்குக்) கருணை புரிந்து வீற்றிருக்கும் பெருமாளே

சுருக்க உரை

பஞ்சாக்ஷரத்தில் உள்ள சிகரம் என்பதை உச்சரித்தால் சிவ ஞானம்

உண்டாகும், மனம், வாக்கு காயம் இவைகளின்செயலும், மூவாசைகளும் அழிந்து சிதறுண்டு போகும் இறுதியில் உள்ள மகரத்துக்கு நெருங்குவதால் பெரிய மாயையும் தொலைந்து போகும் ஐந்தெழுத்தை ஓதி, உன்னைத் தியானித்து, நினைப்பு, மறப்பு அற்ற நிலையை அடைய அருள் புரிவாயாக

சூரனுடைய மகேந்திர புரியை நெருங்கினால், சூரனுடைய கொடிய ஆட்சியில் மக்கள் பட்ட துன்பத்தையும், பின்னர் முருக வேளைச் சரண் புகுந்ததால் சூரன் அழிந்து மக்கள் நன்மை அடைந்ததையும் உணரலாம் அனைவருக்கும் கருணை செய்து மாயா புரியில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே உன்னை நான் நினைந்திட அருள் புரிவாயாக

விளக்கக் குறிப்புகள்

1 சிகரம் அருந்த வாழ்வது

புயப்பணி கடப்பந் தொடைச்சி கரமுற்றின்

புகழ்ச்சிய முதத்தின்   புலவோனே........             திருப்புகழ் -கரிக்குழல்

2 மாயை மாயா புரி என்னும் தலம் சூரனது ஆட்சியில் சூரியர்கள் பட்ட துன்பத்தையும் பின்னர் முருக வேளால் அடைந்த சுகத்தையும் விளக்குகின்றன

அறத்தினை விடுத்த தீயோன் அருக்கனை நோக்கி நம்மூர்ப்

புறத்தினில் அரண மீதாய்ப் போகுதல் அரிது கீழ்மேல்

நிறுத்திய சிகரியூடு நெறிக்கொடு புக்கு வான்போய்

எறித்தனை திரிதி நாளும் இளங் கதிர் நடாத்தி என்றான் -  கந்த புராணம்

” tag:

298

மாயாபுரி

                                            (ஹரித்துவாரம் எனப்படும்)

              தனன தனந்த தானன        தனதான

சிகர மருந்த வாழ்வது                  சிவஞானம்

     சிதறி யலைந்து போவது       செயலாசை

மகர நெருங்க வீழ்வது                   மகமாய

     மருவி நினைந்தி டாவருள்       புரிவாயே

அகர நெருங்கி னாமய                  முறவாகி

     அவச மொடுங்கை யாறொடு முனமேகிக்

ககன மிசைந்த சூரியர்                 புகமாயை

     கருணை பொழிந்து மேவிய   பெருமாளே

பதம் பிரித்தல்

சிகரம் அருந்த வாழ்வது சிவ ஞானம்

சிதறி அலைந்து போவது செயல் ஆசை

சிகரம் - (சிவாய நம என்னும் பஞ்சாக்ஷரத்தில் உள்ள) சி என்னும் மதுவை அருந்த - குடிப்பதால் (உச்சரிப்பதனால) வாழ்வது -

உண்டாவது சிவ ஞானம் - சிவ ஞானமாகும்

சிதறி அலைந்து போவது - (அத்தகைய உச்சரிப்பால்) சிதறுண்டு அழிந்து போவன செயல் - (மனம், வாக்கு, காயம் இவைகளின்) செயலும் ஆசை - ஆசைகளும் ஆகும்

மகர நெருங்க வீழ்வது மக மாய(ம்)

மருவி நினைந்திடா அருள் புரிவாயே

மகர நெருங்க - (இறுதியில் உள்ள) ம என்னும் எழுத்து நெருங்குவதால் வீழ்வது - தொலைந்து போவது மக மாயம் - பெரிய மாயையாகும் மருவி - (உன்னைத்) தியானித்து நினைந்திடா - நினைப்பு, மறப்பு அற்ற நிலையை அருள் புரிவாயே - அருள் புரிவாயாக

அகர(ம்) நெருங்கின் ஆமயம் உறவாகி

அவசமொடும் கையாறொடும் முனம் ஏகி

அகர(ம்) நெருங்கின் - (மகேந்திரபுரியின்) வீதிகளில் நெருங்கி வந்தால் ஆமயம் உறவாகி - நோய்க்கு (வருத்தத்துக்கு) இடம் பெற்று அவசமொடும் - மயக்கத்துடனும் கையாறொடும் - தன் செயல் அற்றும்

முனம் - சூரனுடைய ஆட்சிக் காலத்தில் ஏகி - சென்று

ககனம் இசைந்த சூரியர் புக மாயை

கருணை பொழிந்து மேவிய பெருமாளே

ககனம் இசைந்த - விண்ணில் பொருந்தியிருந்த சூரியர் - பன்னிரு ஆதித்தர்களும் புக - உன்னிடத்தில் சரண் புக மாயை - மாயா புரியில் வீற்றிருக்கும் (பெருமாளே) கருணை பொழிந்து மேவிய பெருமாளே - (அவர்களுக்குக்) கருணை புரிந்து வீற்றிருக்கும் பெருமாளே

சுருக்க உரை

பஞ்சாக்ஷரத்தில் உள்ள சிகரம் என்பதை உச்சரித்தால் சிவ ஞானம்

உண்டாகும், மனம், வாக்கு காயம் இவைகளின்செயலும், மூவாசைகளும் அழிந்து சிதறுண்டு போகும் இறுதியில் உள்ள மகரத்துக்கு நெருங்குவதால் பெரிய மாயையும் தொலைந்து போகும் ஐந்தெழுத்தை ஓதி, உன்னைத் தியானித்து, நினைப்பு, மறப்பு அற்ற நிலையை அடைய அருள் புரிவாயாக

சூரனுடைய மகேந்திர புரியை நெருங்கினால், சூரனுடைய கொடிய ஆட்சியில் மக்கள் பட்ட துன்பத்தையும், பின்னர் முருக வேளைச் சரண் புகுந்ததால் சூரன் அழிந்து மக்கள் நன்மை அடைந்ததையும் உணரலாம் அனைவருக்கும் கருணை செய்து மாயா புரியில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே உன்னை நான் நினைந்திட அருள் புரிவாயாக

விளக்கக் குறிப்புகள்

1 சிகரம் அருந்த வாழ்வது

புயப்பணி கடப்பந் தொடைச்சி கரமுற்றின்

புகழ்ச்சிய முதத்தின்   புலவோனே........             திருப்புகழ் -கரிக்குழல்

2 மாயை மாயா புரி என்னும் தலம் சூரனது ஆட்சியில் சூரியர்கள் பட்ட துன்பத்தையும் பின்னர் முருக வேளால் அடைந்த சுகத்தையும் விளக்குகின்றன

அறத்தினை விடுத்த தீயோன் அருக்கனை நோக்கி நம்மூர்ப்

புறத்தினில் அரண மீதாய்ப் போகுதல் அரிது கீழ்மேல்

நிறுத்திய சிகரியூடு நெறிக்கொடு புக்கு வான்போய்

எறித்தனை திரிதி நாளும் இளங் கதிர் நடாத்தி என்றான் -  கந்த புராணம்

297.பரவு நெடுங்கதி

“

297

மதுரை

                தனன தனந்தன தனன தனந்தன

                தனன தனந்தன                  தனதான

பரவு நெடுங்கதி ருலகில் விரும்பிய

     பவனி வரும்படி              யதனாலே

பகர வளங்களு நிகர விளங்கிய

     இருளை விடிந்தது           நிலவாலே 

வரையினி லெங்கணு முலவி நிறைந்தது 

     வரிசை தரும்பத                 மதுபாடி

வளமொடு செந்தமி ழுரைசெய அன்பரு

     மகிழ வரங்களு             மருள்வாயே

அரஹர சுந்தர அறுமுக என்றுனி 

     அடியர் பணிந்தடி         மகிழ்வோனே

அசலநெ டுங்கொடி அமையுமை தன்சுத

     குறமக ளிங்கித              மணவாளா

கருதரு திண்புய சரவண குங்கும

     களபம ணிந்திடு             மணிமார்பா

கனக மிகும்பதி மதுரை வளம்பதி

     யதனில் வளர்ந்தருள்       பெருமாளே

பதம் பிரித்து பொருள்

பரவு - எல்லாராலும் போற்றப்படும் நெடுங் கதிர் உலகில் - நீண்ட கிரணங்களை உடைய சூரியன் விரும்பிய - விரும்பும்படி பவனி வரும் - உலா வரும் காட்சி தானோ (இந்தத் திருவடி) அதனாலே - என்று சிறப்பித்தும்

பகர - சொல்லக்கூடிய வளங்களும் நிகர விளங்கிய - எல்லா வளப்பங்களுக்கெல்லாம் ஒப்பாக விளங்குவதும் இருளை விடிந்தது - இருளைப் போக்கி உதயமாவதுமான நிலவாலே - நிலவொளி தானோ (இந்தத் திருவடி) என்று சிறப்பித்தும்

வரையினில் எங்கணும் - மலை இடங்களில் எவ்விடத்தும் உலவி நிறைந்தது - உலாவி நிறைந்து வரிசை தரும் - ஒழுங்கான காட்சியைத் தருகின்ற பதம் அது பாடி - உன் திருவடிகளை (நான்) பாடி

வளம் மொழி - சொல்வளம் பொருந்திய செந்தமிழ் உரை செய - செந்தமிழ்ப் பாவால் நான் உன்னைப் புகழவும் அன்பர் மகிழ - அடியார்கள் மகிழவும் வரங்களும் அருள்வாயே - வரங்களைத் தந்து அருள்வாயாக

அரஹர - அரஹர சுந்தர - அழகனே அறுமுக - ஆறுமுகனே என்று - என்றெல்லாம் கூறி உன்னி - உன்னைத் தியானித்து அடியர் - அடியவர்கள் பணிந்திட - உன்னை வணங்க மகிழ்வோனே - மகிழ்ச்சி கொள்பவனே

அசல நெடுங்கொடி - இமய மலையில் தோன்றிய பெருமை வாய்ந்த கொடி அமை - கொடி போடி போன்ற உமை தன் - உமா தேவியாருடைய சுத - மகனே குற மகள் - குறப் பெண்ணகிய வள்ளிக்கு இங்கித - இனிமை வாய்ந்த மணவாளா - கணவனே

கருத அறு - நினைப்பதற்கும் அரிதான திண் புய - திண்ணிய புயங்களை உடையவனே சரவண - சரவணபவனே குங்கும களப அணிந்திடு  - செஞ்சாந்துக் கலவை அணிந்துள்ள மணி மார்பா - அழகிய மார்பனே

கனகம் மிகும் - பொன் மாடங்கள் நிறைந்துள்ள மதுரை வளம் பதி அதனில் - மதுரையாகிய செழிப்புள்ள தலத்தில் வளர்ந்து அருள் பெருமாளே - வீற்றிருந்து அருளும் பெருமாளே

சுருக்க உரை

நீண்ட கிரணங்களை உடைய நிலவு வலம் வரும் காட்சி தானோ இந்தத் திருவடி என்று சொல்லக் கூடியதும், இருளைப் போக்குவதும், மலை இடங்களில் எல்லாம் உலவி வந்து காட்சி தருவதும் ஆகிய உனது திருவடிகளைச், செந்தழிமால் உன்னைப் புகழ்தற்கும், அதைக் கேட்டு அடியார்கள் மகிழ்தற்கும் அருள் புரிவாயாக

அரஹர, அழகனே, ஆறுமுகனே என்று கூறி, உன்னைத் தியானித்து, அடியார்கள் வணங்க மகிழ்ச்சி கொள்பவனே இமய மலையில் தோன்றிய பெருமை வாய்ந்த உமா தேவியின் மகனே குறமகளான வள்ளியின் இனிய கணவனே நினைப்பதற்கும் அரிதான திண்ணிய புயங்களை உடையவனே செஞ்சாந்துக் கலவை அணிந்த மார்பனே செழிப்பான வளம் கொண்ட மதுரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே உன் திருவடிகளைப் பாட எனக்கு அருள் புரிவாயாக

விளக்கக் குறிப்புகள்

அ பகர வளங்களும் நிகர

உன் திருவடிகள் சூரிய, சந்திரர்களைப் போல் சகல வளங்களையும், அஞ்ஞான இருளையும் போக்கும் என்பது கருத்து

ஆ பதமது பாடி

நின் பதயு கப்ரசித்தி யென்பனவ குத்துரைக்க---திருப்புகழ், கிஞ்சுகமெ

அன்பினாலே

ஏனோரு மோது மாறு தீதற

நானாசு பாடி யாடி நாடொறு

மீடேறு மாறு ஞான போதகம் அன்புறதோ---திருப்புகழ், ஆராதகாத

இந்த வேண்டுகோளுக்கு முருக வேள் இரங்கி சீர் பாத வகுப்பு பாட அருணகிரி நாதருக்கு அருள் புரிந்தார்

தமது பாடல்களை மற்ற அடியார்களும் பாடி கரை ஏற வேண்டும் என்பது அருணகிரி நாதரின் கருணை நோக்கம்

(காசுக்குக் கம்பன் கருணைக் கருணகிரி)---தனிப்பாடல்

” tag:

297

மதுரை

                தனன தனந்தன தனன தனந்தன

                தனன தனந்தன                  தனதான

பரவு நெடுங்கதி ருலகில் விரும்பிய

     பவனி வரும்படி              யதனாலே

பகர வளங்களு நிகர விளங்கிய

     இருளை விடிந்தது           நிலவாலே 

வரையினி லெங்கணு முலவி நிறைந்தது 

     வரிசை தரும்பத                 மதுபாடி

வளமொடு செந்தமி ழுரைசெய அன்பரு

     மகிழ வரங்களு             மருள்வாயே

அரஹர சுந்தர அறுமுக என்றுனி 

     அடியர் பணிந்தடி         மகிழ்வோனே

அசலநெ டுங்கொடி அமையுமை தன்சுத

     குறமக ளிங்கித              மணவாளா

கருதரு திண்புய சரவண குங்கும

     களபம ணிந்திடு             மணிமார்பா

கனக மிகும்பதி மதுரை வளம்பதி

     யதனில் வளர்ந்தருள்       பெருமாளே

பதம் பிரித்து பொருள்

பரவு - எல்லாராலும் போற்றப்படும் நெடுங் கதிர் உலகில் - நீண்ட கிரணங்களை உடைய சூரியன் விரும்பிய - விரும்பும்படி பவனி வரும் - உலா வரும் காட்சி தானோ (இந்தத் திருவடி) அதனாலே - என்று சிறப்பித்தும்

பகர - சொல்லக்கூடிய வளங்களும் நிகர விளங்கிய - எல்லா வளப்பங்களுக்கெல்லாம் ஒப்பாக விளங்குவதும் இருளை விடிந்தது - இருளைப் போக்கி உதயமாவதுமான நிலவாலே - நிலவொளி தானோ (இந்தத் திருவடி) என்று சிறப்பித்தும்

வரையினில் எங்கணும் - மலை இடங்களில் எவ்விடத்தும் உலவி நிறைந்தது - உலாவி நிறைந்து வரிசை தரும் - ஒழுங்கான காட்சியைத் தருகின்ற பதம் அது பாடி - உன் திருவடிகளை (நான்) பாடி

வளம் மொழி - சொல்வளம் பொருந்திய செந்தமிழ் உரை செய - செந்தமிழ்ப் பாவால் நான் உன்னைப் புகழவும் அன்பர் மகிழ - அடியார்கள் மகிழவும் வரங்களும் அருள்வாயே - வரங்களைத் தந்து அருள்வாயாக

அரஹர - அரஹர சுந்தர - அழகனே அறுமுக - ஆறுமுகனே என்று - என்றெல்லாம் கூறி உன்னி - உன்னைத் தியானித்து அடியர் - அடியவர்கள் பணிந்திட - உன்னை வணங்க மகிழ்வோனே - மகிழ்ச்சி கொள்பவனே

அசல நெடுங்கொடி - இமய மலையில் தோன்றிய பெருமை வாய்ந்த கொடி அமை - கொடி போடி போன்ற உமை தன் - உமா தேவியாருடைய சுத - மகனே குற மகள் - குறப் பெண்ணகிய வள்ளிக்கு இங்கித - இனிமை வாய்ந்த மணவாளா - கணவனே

கருத அறு - நினைப்பதற்கும் அரிதான திண் புய - திண்ணிய புயங்களை உடையவனே சரவண - சரவணபவனே குங்கும களப அணிந்திடு  - செஞ்சாந்துக் கலவை அணிந்துள்ள மணி மார்பா - அழகிய மார்பனே

கனகம் மிகும் - பொன் மாடங்கள் நிறைந்துள்ள மதுரை வளம் பதி அதனில் - மதுரையாகிய செழிப்புள்ள தலத்தில் வளர்ந்து அருள் பெருமாளே - வீற்றிருந்து அருளும் பெருமாளே

சுருக்க உரை

நீண்ட கிரணங்களை உடைய நிலவு வலம் வரும் காட்சி தானோ இந்தத் திருவடி என்று சொல்லக் கூடியதும், இருளைப் போக்குவதும், மலை இடங்களில் எல்லாம் உலவி வந்து காட்சி தருவதும் ஆகிய உனது திருவடிகளைச், செந்தழிமால் உன்னைப் புகழ்தற்கும், அதைக் கேட்டு அடியார்கள் மகிழ்தற்கும் அருள் புரிவாயாக

அரஹர, அழகனே, ஆறுமுகனே என்று கூறி, உன்னைத் தியானித்து, அடியார்கள் வணங்க மகிழ்ச்சி கொள்பவனே இமய மலையில் தோன்றிய பெருமை வாய்ந்த உமா தேவியின் மகனே குறமகளான வள்ளியின் இனிய கணவனே நினைப்பதற்கும் அரிதான திண்ணிய புயங்களை உடையவனே செஞ்சாந்துக் கலவை அணிந்த மார்பனே செழிப்பான வளம் கொண்ட மதுரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே உன் திருவடிகளைப் பாட எனக்கு அருள் புரிவாயாக

விளக்கக் குறிப்புகள்

அ பகர வளங்களும் நிகர

உன் திருவடிகள் சூரிய, சந்திரர்களைப் போல் சகல வளங்களையும், அஞ்ஞான இருளையும் போக்கும் என்பது கருத்து

ஆ பதமது பாடி

நின் பதயு கப்ரசித்தி யென்பனவ குத்துரைக்க---திருப்புகழ், கிஞ்சுகமெ

அன்பினாலே

ஏனோரு மோது மாறு தீதற

நானாசு பாடி யாடி நாடொறு

மீடேறு மாறு ஞான போதகம் அன்புறதோ---திருப்புகழ், ஆராதகாத

இந்த வேண்டுகோளுக்கு முருக வேள் இரங்கி சீர் பாத வகுப்பு பாட அருணகிரி நாதருக்கு அருள் புரிந்தார்

தமது பாடல்களை மற்ற அடியார்களும் பாடி கரை ஏற வேண்டும் என்பது அருணகிரி நாதரின் கருணை நோக்கம்

(காசுக்குக் கம்பன் கருணைக் கருணகிரி)---தனிப்பாடல்

296.நீதத் துவமாகி

“

296

மதுரை

                  தானத் தனதான

நீதத் துவமாகி நேமத் துணையாகிப்

பூதத் தயவான போதைத் தருவாயே

நாதத் தொனியோனே ஞானக் கடலோனே 

கோதற் றமுதானே கூடற் பெருமாளே

பதம் பிரித்தல்

நீதம் துவம் ஆகி நேம துணையாகி 

பூத தயவான போதை தருவாயே

நாதத்து ஒளியோனே ஞான கடலோனே 

கோது அற்ற அமுதானே கூடல் பெருமாளே

பத உரை

நீதம் - நீதியில் துவம் ஆகி - நிலை பெற்றதாய் நேம - சீரிய ஒழுக்கத்தில் ஒழுக   துணையாகி - துணை செய்வதாய்

பூதத்தயவான - எல்லா உயிர்களையும் தன்னைப் போல் எண்ணும் போதைத் தருவாயே - பெரிய ஞானத்தை தருவாயாக நாதத் தொளியோனே - ஓசை ஒளியாய் விளங்குபவனே  ஞானக் கடலோனே - ஞானக் கடல் போன்றவனே கோது அற்ற - குற்றம் இல்லாத அமுதானே - அமுதம் போன்றவனே கூடல் பெருமாளே - மதுரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே

சுருக்க உரை

நீதித் தன்மை கொண்டதாய், நன்னெறியில் ஒழுகத் துணை செய்வதாய், எல்லா உயிர்களையும் தன்னுயிர் போல் கருதும் கருணை உள்ளதாய் விளங்கும் மூதறிவைத் தந்தருளுக ஓசை, ஒலியாய் விளங்குபவனே  மதுரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே

விளக்கக் குறிப்புகள்

1 பூதத்தயவு

எவ்வுயிரும் என் உயிர்போல் எண்ணி இரங்கவும் நின் 

தெய்வ அருள் கருணை செய்வாய் பராபரமே   -தாயுமானவர், பராபரக் கண்ணி 

2 நாதத் தொனியோனே 

ஓசை ஒலி எலாம் ஆனாய் நீயே 

உலகுக்கு ஒருவனாய் நின்றாய் நீயே                      - திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

” tag:

296

மதுரை

                  தானத் தனதான

நீதத் துவமாகி நேமத் துணையாகிப்

பூதத் தயவான போதைத் தருவாயே

நாதத் தொனியோனே ஞானக் கடலோனே 

கோதற் றமுதானே கூடற் பெருமாளே

பதம் பிரித்தல்

நீதம் துவம் ஆகி நேம துணையாகி 

பூத தயவான போதை தருவாயே

நாதத்து ஒளியோனே ஞான கடலோனே 

கோது அற்ற அமுதானே கூடல் பெருமாளே

பத உரை

நீதம் - நீதியில் துவம் ஆகி - நிலை பெற்றதாய் நேம - சீரிய ஒழுக்கத்தில் ஒழுக   துணையாகி - துணை செய்வதாய்

பூதத்தயவான - எல்லா உயிர்களையும் தன்னைப் போல் எண்ணும் போதைத் தருவாயே - பெரிய ஞானத்தை தருவாயாக நாதத் தொளியோனே - ஓசை ஒளியாய் விளங்குபவனே  ஞானக் கடலோனே - ஞானக் கடல் போன்றவனே கோது அற்ற - குற்றம் இல்லாத அமுதானே - அமுதம் போன்றவனே கூடல் பெருமாளே - மதுரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே

சுருக்க உரை

நீதித் தன்மை கொண்டதாய், நன்னெறியில் ஒழுகத் துணை செய்வதாய், எல்லா உயிர்களையும் தன்னுயிர் போல் கருதும் கருணை உள்ளதாய் விளங்கும் மூதறிவைத் தந்தருளுக ஓசை, ஒலியாய் விளங்குபவனே  மதுரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே

விளக்கக் குறிப்புகள்

1 பூதத்தயவு

எவ்வுயிரும் என் உயிர்போல் எண்ணி இரங்கவும் நின் 

தெய்வ அருள் கருணை செய்வாய் பராபரமே   -தாயுமானவர், பராபரக் கண்ணி 

2 நாதத் தொனியோனே 

ஓசை ஒலி எலாம் ஆனாய் நீயே 

உலகுக்கு ஒருவனாய் நின்றாய் நீயே                      - திருநாவுக்கரசர் தேவாரம்

295. கலைமேவு

“

295

மதுரை

                    தனதான தானத்     தனதான

 

கலைமேவு ஞானப்          பிரகாசக்

     கடலாடி ஆசைக்             கடலேறிப்

பலமாய வாதிற்             பிறழாதே

     பதிஞான வாழ்வைத்        தருவாயே

மலைமேவு மாயக்           குறமாதின்

     மனமேவு வாலக்              குமரேசா

சிலைவேட சேவற்            கொடியோனே

     திருவாணி கூடற்           பெருமாளே

 

 

பதம் பிரித்தல்

  

கலை மேவு ஞான பிரகாச

கடல் ஆடி ஆசை கடல் ஏறி

 

கலை மேவும் - கலைகள் எல்லாவற்றையும் தன்னுள் அடங்கியுள்ள ஞானப் பிரகாச - ஞான ஒளியான கடல் ஆடி - கடலிடையே திளைத்துக் குளித்து கடல் ஏறி - (மூவாசை என்னும்) கடலைக் கடந்து

பலம் ஆய வாதில் பிறழாதே

பதி ஞான வாழ்வை தருவாயே

பலம் ஆய - வலிமை வாய்ந்த வாதில் - (சமய) வாதங்களில் பிறழாதே - மாறுபட்டுக் கிடக்காமல் பதி ஞான வாழ்வை - இறைவனைப் பற்றிய சிவ ஞான வாழ்வை தருவாயே - தந்து அருளுக

 

 

மலை மேவு மாய குறமாதின்

மனம் மேவு வால குமரேசா

மலை மேவு - (வள்ளி) மலையில் வாழ்கின்ற மாயக் குற மாதின் - ஆச்சரியத் தோற்றத்தைக் கொண்ட குறப் பெண்ணாகிய வள்ளியின் மனம் மேவு - மனத்தில் வீற்றிருக்கும் வால - இளமையான குமரேசா - குமரேசனே

 

சிலை வேட சேவல் கொடியோனே

திருவாணி கூடல் பெருமாளே

 

சிலை - (பொய்யா மொழிப் புலவர் பொருட்டு) வில்லேந்திய வேட - வேடனாய் விளங்கியவரே சேவல் கொடியோனே - சேவற் கொடியைக் கொண்டவரே திருவாணி கூடல் பெருமாளே - இலக்குமியும் சரஸ்வதியும் விளங்கும் கூடல் (மதுரை) நகர்ப் பெருமாளே

 

 

சுருக்க உரை

 

எல்லா கலைகளையும் தன்னுள் அடங்கியிருக்கும் ஞான ஒளியே மூவாசைகளையும் கடந்து சமய வாதங்களில் மாறுபட்டுக் கிடக்காமல், இறைவனைப் பற்றிய சிவஞான வாழ்வைத் தந்து அருளுக  

 

வள்ளி மலையில் வாழும் வள்ளி நாயகியின் மனத்தில் வீற்றிருப்பவனே! வில்லேந்திய வேடரே! மதுரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே! எனக்குப் பதி ஞான வாழ்வைத் தந்து அருளுக

 

விளக்கக் குறிப்புகள்

 

 

சிலை வேட  - பொய்யாமொழி புலவரை குறிக்கும்

 

பொய்யாமொழிப் புலவர் என்னும் பெரும் புலவர் ஒருவர் அகத்துறையில் தன்னைப் போலப் பாடுவார் யாரும் இல்லை என்று எண்ணம் கொண்டிருந்தார்.    ஒரு நாள் பொய்யா மொழிப் புலவரின் முன் முருகன் தோன்றினான். “ புலவரே, உம் தமிழால் எம்மைப் பாடுவீராக!“ என்று கேட்க, புலவரோ, “கோழியைப் பாடிய இந்த என் வாயால் அதன் குஞ்சைப் பாடுவேனோ? அப்பனைப் பாடிய வாயால் ஆண்டி சுப்பனைப் பாடுவேனோ?” என்று சொல்லி மறுத்துவிட்டார். அவ்வளவில் மறைந்தான் முருகன். நாட்கள் சென்றன. வைகைக் கரையில் இருந்த தஞ்சாக்கூர் என்னும் ஊரில் தஞ்சை வாணன் என்பவர் வசித்து வந்தார். அவரைக் காண வேண்டிச் சென்றார் பொய்யாமொழிப் புலவர். வழியில் பாலை நிலக் காடுகள் இருந்தன. அந்தக் காட்டைக் கடந்தே செல்லவேண்டும். புலவர் சென்று கொண்டிருந்த போது, ஒரு வேடன் அவரை வழி மறித்தான். இடக்கையில் வில், வலக்கையில் அம்பு, தோளில் அம்புறாத்தூணி எனக் காட்சி அளித்தான் வேடன். இளைஞன். வசீகரமான முகம். முகத்தின் காந்தி பிரமிக்க வைத்தது. அவன் நிறமோ, செக்கச் சிவந்த சூரியனை ஒத்திருந்தது. இளம் சூரியனோ  எனக் காட்சி அளித்த அந்த வேடன் தன் கண்களை உருட்டி விழித்துப் பயம் காட்டியதைக் கண்டார் புலவர். தம்மிடம் பொருள் ஏதும் இல்லை எனத் தெளிந்தார். வேடனும் புரிந்து கொண்டான் அவரிடம் பொருளில்லை என்பதையும் அவர் ஒரு புலவர் என்றும் அறிந்து கொண்டான். 

 
“புலவனா நீ? உன்னிடம் பொருள் இல்லையா? சரி, போகிறது, என் மேல் ஒரு பாடல் பாடு!” என்றான் வேடன். புலவர் சற்றுத் தயங்கினாலும், இவனிடமிருந்து தப்பவேண்டி, “சரியப்பா, உன் பெயர் என்ன?” என்று கேட்டார். “என் பெயர் முட்டை!” என்று பதில் வந்தது.. பாடும் பாட்ல அகதுறையாக இருக்க வேண்டும் எனக் கூறினார்.

புலவரும் பாடினார். பாட்டின் பொருள் 

 முட்டை என்னும் பெயருள்ள இந்த வேடன் மின்னல் போல் மின்னும் கூர்மையான வேலை வைத்திருக்கிறான். இந்த அடர்த்தியான கருவேலங்காட்டுக்குள்ளே செல்லுபவர்கள் முட்டையின் எதிரிகளாய்த் தான் இருக்க முடியும். சூரிய வெப்பத்தினால் இந்தக் காட்டுக் கள்ளிச் செடிகள் எல்லாம் தீப்பிடித்து எரியும். அத்தகைய இந்தக் காட்டுக்குள் பேதையும், இளம்பெண்ணுமாகிய என் மகள் தன் தலைவனோடு செல்ல இசைந்தாளே!” என்பது இதன் பொருள்.

பாடலைக் கேட்ட வேடன் பெரிதாகச் சிரித்தான். “புலவா, உன் பாட்டில் உண்மை ஏதுமே இல்லை, ஆனால் நீ பொய்யாமொழி என அறிமுகம் செய்து கொண்டாயே? தண்ணீர் இல்லாமல் வெப்பம் தாங்காமல் கள்ளிச் செடிகள் காய்ந்துபோய்த் தீப்பிடிக்கும் நிலையில் இருக்கும்போது அங்கே கருவேல முட்கள் மட்டும் எப்படித் தாக்குப் பிடிக்கும்? என்ன புலவன் நீ? இதோ, நான் பாடுகிறேன், பார்!” என்று சொல்லிவிட்டு வேடன் பாடலை மாற்றிப் பாட

 

 “விழுந்த துளி யந்தரத்தே வேமென்றும் வீழின்

எழுந்து சுடர்சுடு மென் றேங்கிச் – செழுங்கொண்டல்

பொய்யாத கானகத்திற் பெய்வளையுஞ் சென்றனளே

பொய்யா மொழிப் பகைஞர் போல்”

 

இந்தப் பாடலைக் கேட்ட பொய்யாமொழிப் புலவர் பாடலின் அருமை கண்டு திகைத்துப் போனார்..

முருகனும் அவர் முன் தோன்றி  முட்டையை பாடமாட்டேன் என்று சொன்ன நீ பாடி விட்டாயே எனவும்  எதிரில் இருப்பது குமரக் கடவுளே என்பதை உணர்ந்து அவரைத் துதித்தார். முருகன் அவர் நாவில் வேல் ஊன்றி அருள் பாதித்ததாக வரலாறு

 

மாயக் குறமாதின் மனம் மேவு

வனசர் கொம்பி னைத்தேடி யொருவேட

வடிவு கொண்டு பித்தாகி யுருகி வெந்த றக்கானில்

மறவர் குன்றி னிற்போன பெருமாளே  --- திருப்புகழ் களவுகொண்டு

 

Rev 2023

” tag:

295

மதுரை

                    தனதான தானத்     தனதான

 

கலைமேவு ஞானப்          பிரகாசக்

     கடலாடி ஆசைக்             கடலேறிப்

பலமாய வாதிற்             பிறழாதே

     பதிஞான வாழ்வைத்        தருவாயே

மலைமேவு மாயக்           குறமாதின்

     மனமேவு வாலக்              குமரேசா

சிலைவேட சேவற்            கொடியோனே

     திருவாணி கூடற்           பெருமாளே

 

 

பதம் பிரித்தல்

  

கலை மேவு ஞான பிரகாச

கடல் ஆடி ஆசை கடல் ஏறி

 

கலை மேவும் - கலைகள் எல்லாவற்றையும் தன்னுள் அடங்கியுள்ள ஞானப் பிரகாச - ஞான ஒளியான கடல் ஆடி - கடலிடையே திளைத்துக் குளித்து கடல் ஏறி - (மூவாசை என்னும்) கடலைக் கடந்து

பலம் ஆய வாதில் பிறழாதே

பதி ஞான வாழ்வை தருவாயே

பலம் ஆய - வலிமை வாய்ந்த வாதில் - (சமய) வாதங்களில் பிறழாதே - மாறுபட்டுக் கிடக்காமல் பதி ஞான வாழ்வை - இறைவனைப் பற்றிய சிவ ஞான வாழ்வை தருவாயே - தந்து அருளுக

 

 

மலை மேவு மாய குறமாதின்

மனம் மேவு வால குமரேசா

மலை மேவு - (வள்ளி) மலையில் வாழ்கின்ற மாயக் குற மாதின் - ஆச்சரியத் தோற்றத்தைக் கொண்ட குறப் பெண்ணாகிய வள்ளியின் மனம் மேவு - மனத்தில் வீற்றிருக்கும் வால - இளமையான குமரேசா - குமரேசனே

 

சிலை வேட சேவல் கொடியோனே

திருவாணி கூடல் பெருமாளே

 

சிலை - (பொய்யா மொழிப் புலவர் பொருட்டு) வில்லேந்திய வேட - வேடனாய் விளங்கியவரே சேவல் கொடியோனே - சேவற் கொடியைக் கொண்டவரே திருவாணி கூடல் பெருமாளே - இலக்குமியும் சரஸ்வதியும் விளங்கும் கூடல் (மதுரை) நகர்ப் பெருமாளே

 

 

சுருக்க உரை

 

எல்லா கலைகளையும் தன்னுள் அடங்கியிருக்கும் ஞான ஒளியே மூவாசைகளையும் கடந்து சமய வாதங்களில் மாறுபட்டுக் கிடக்காமல், இறைவனைப் பற்றிய சிவஞான வாழ்வைத் தந்து அருளுக  

 

வள்ளி மலையில் வாழும் வள்ளி நாயகியின் மனத்தில் வீற்றிருப்பவனே! வில்லேந்திய வேடரே! மதுரையில் வீற்றிருக்கும் பெருமாளே! எனக்குப் பதி ஞான வாழ்வைத் தந்து அருளுக

 

விளக்கக் குறிப்புகள்

 

 

சிலை வேட  - பொய்யாமொழி புலவரை குறிக்கும்

 

பொய்யாமொழிப் புலவர் என்னும் பெரும் புலவர் ஒருவர் அகத்துறையில் தன்னைப் போலப் பாடுவார் யாரும் இல்லை என்று எண்ணம் கொண்டிருந்தார்.    ஒரு நாள் பொய்யா மொழிப் புலவரின் முன் முருகன் தோன்றினான். “ புலவரே, உம் தமிழால் எம்மைப் பாடுவீராக!“ என்று கேட்க, புலவரோ, “கோழியைப் பாடிய இந்த என் வாயால் அதன் குஞ்சைப் பாடுவேனோ? அப்பனைப் பாடிய வாயால் ஆண்டி சுப்பனைப் பாடுவேனோ?” என்று சொல்லி மறுத்துவிட்டார். அவ்வளவில் மறைந்தான் முருகன். நாட்கள் சென்றன. வைகைக் கரையில் இருந்த தஞ்சாக்கூர் என்னும் ஊரில் தஞ்சை வாணன் என்பவர் வசித்து வந்தார். அவரைக் காண வேண்டிச் சென்றார் பொய்யாமொழிப் புலவர். வழியில் பாலை நிலக் காடுகள் இருந்தன. அந்தக் காட்டைக் கடந்தே செல்லவேண்டும். புலவர் சென்று கொண்டிருந்த போது, ஒரு வேடன் அவரை வழி மறித்தான். இடக்கையில் வில், வலக்கையில் அம்பு, தோளில் அம்புறாத்தூணி எனக் காட்சி அளித்தான் வேடன். இளைஞன். வசீகரமான முகம். முகத்தின் காந்தி பிரமிக்க வைத்தது. அவன் நிறமோ, செக்கச் சிவந்த சூரியனை ஒத்திருந்தது. இளம் சூரியனோ  எனக் காட்சி அளித்த அந்த வேடன் தன் கண்களை உருட்டி விழித்துப் பயம் காட்டியதைக் கண்டார் புலவர். தம்மிடம் பொருள் ஏதும் இல்லை எனத் தெளிந்தார். வேடனும் புரிந்து கொண்டான் அவரிடம் பொருளில்லை என்பதையும் அவர் ஒரு புலவர் என்றும் அறிந்து கொண்டான். 

 
“புலவனா நீ? உன்னிடம் பொருள் இல்லையா? சரி, போகிறது, என் மேல் ஒரு பாடல் பாடு!” என்றான் வேடன். புலவர் சற்றுத் தயங்கினாலும், இவனிடமிருந்து தப்பவேண்டி, “சரியப்பா, உன் பெயர் என்ன?” என்று கேட்டார். “என் பெயர் முட்டை!” என்று பதில் வந்தது.. பாடும் பாட்ல அகதுறையாக இருக்க வேண்டும் எனக் கூறினார்.

புலவரும் பாடினார். பாட்டின் பொருள் 

 முட்டை என்னும் பெயருள்ள இந்த வேடன் மின்னல் போல் மின்னும் கூர்மையான வேலை வைத்திருக்கிறான். இந்த அடர்த்தியான கருவேலங்காட்டுக்குள்ளே செல்லுபவர்கள் முட்டையின் எதிரிகளாய்த் தான் இருக்க முடியும். சூரிய வெப்பத்தினால் இந்தக் காட்டுக் கள்ளிச் செடிகள் எல்லாம் தீப்பிடித்து எரியும். அத்தகைய இந்தக் காட்டுக்குள் பேதையும், இளம்பெண்ணுமாகிய என் மகள் தன் தலைவனோடு செல்ல இசைந்தாளே!” என்பது இதன் பொருள்.

பாடலைக் கேட்ட வேடன் பெரிதாகச் சிரித்தான். “புலவா, உன் பாட்டில் உண்மை ஏதுமே இல்லை, ஆனால் நீ பொய்யாமொழி என அறிமுகம் செய்து கொண்டாயே? தண்ணீர் இல்லாமல் வெப்பம் தாங்காமல் கள்ளிச் செடிகள் காய்ந்துபோய்த் தீப்பிடிக்கும் நிலையில் இருக்கும்போது அங்கே கருவேல முட்கள் மட்டும் எப்படித் தாக்குப் பிடிக்கும்? என்ன புலவன் நீ? இதோ, நான் பாடுகிறேன், பார்!” என்று சொல்லிவிட்டு வேடன் பாடலை மாற்றிப் பாட

 

 “விழுந்த துளி யந்தரத்தே வேமென்றும் வீழின்

எழுந்து சுடர்சுடு மென் றேங்கிச் – செழுங்கொண்டல்

பொய்யாத கானகத்திற் பெய்வளையுஞ் சென்றனளே

பொய்யா மொழிப் பகைஞர் போல்”

 

இந்தப் பாடலைக் கேட்ட பொய்யாமொழிப் புலவர் பாடலின் அருமை கண்டு திகைத்துப் போனார்..

முருகனும் அவர் முன் தோன்றி  முட்டையை பாடமாட்டேன் என்று சொன்ன நீ பாடி விட்டாயே எனவும்  எதிரில் இருப்பது குமரக் கடவுளே என்பதை உணர்ந்து அவரைத் துதித்தார். முருகன் அவர் நாவில் வேல் ஊன்றி அருள் பாதித்ததாக வரலாறு

 

மாயக் குறமாதின் மனம் மேவு

வனசர் கொம்பி னைத்தேடி யொருவேட

வடிவு கொண்டு பித்தாகி யுருகி வெந்த றக்கானில்

மறவர் குன்றி னிற்போன பெருமாளே  --- திருப்புகழ் களவுகொண்டு

 

Rev 2023